http://aliqolizadeh01.blogfa.com     

به علت لطف دوستان به اینجا رفتم!  خدا ما رو از این الطاف دور نگه داره.  

چندی روزی هست که به موضوع پست جدیدم فکر می کردم ، چندتا مطلب تو ذهنم بود اما تصمیم گرفته با توجه به12 فروردین روز جمهوری اسلامی پست جدیدم رو در مورد آرمان های جمهوری اسلامی بنویسم. خصوصن که

  امسال جشن های ۲۸ساله در میدان انقلاب برگزار شده. گویی که بعد از۲۸سال ، جمهوری اسلامی به اوج شکوفایی رسیده ، انگار شعار های « برابری ، برادری ، حکومت عدل علی » یا «استقلال ، آزادی جمهوری اسلامی » محقق گشته. ویا اینکه به قول آقای خمینی در مصاحبه با تلویزیون هلند در  ۱۴/۸ /۵۸که گفته بود: « رژیمی که بجای رژیم ظالمانه شاه ، رژیم عادلانه است که شبیه آن در  دموکراسی غرب نیست و پیدا نخواهد شد. ممکن است دموکراسی مطلوب ما با دموکراسی هایی که در غرب هست مشابه باشد ، اما آن دموکراسی که ما میخواهیم به وجود آوریم در غرب وجود ندارد. دموکراسی اسلام کاملتر از دموکراسی غرب است.» ، به دموکراسی معنونه رسیده ایم! .ایشان در مصاحبه دیگر در۱۸/۸/۵۸  در حساس ترین لحظات و روز هایی که پس از حضور در پاریس اخبار آن به کل جهان من جمله ایران مخابره می شد گفته است :« دولت اسلامی یک دولت دموکراتیک به معنای واقعی است... وهر کس میتواند اظهار عقیده خودش را بکند . و دولت اسلامی امام منطق ها را با منطق جواب خواهد داد. و اما من هیچ فعالیت در داخل دولت ندارم و بهمین نحو که الان هستم ، وقتی هم که دولت اسلامی تشکیل شود نقش هدایت دارم.»

شاید بشود گفت منظور آقای خمینی از از جواب منطقی همان چوبه های دار ، جوخه های آتش و اتاق های مرگ بوده است، و مراد ایشان از از هدایت ، همین ولایت مطلقه فقیه!

اما من مرددم برخوردهای ضد مردمی و ضد انسانی که در سه دهه اخیر رخ داده  َکاملن از قبل برنامه ریزی شده بوده است.

براستی حقیقت چیز دیگریست. چرا که لااقل در ۲-۳ سال بعد از انقلاب آزادی نسبی در کشور حاکم بوده است. هرچند پس از آن چرخه معیوب آزادی-سرکوب-هرج و مرج مجددن تکرار شد.

اما براستی چه شد که حضراتی که به قم رفته بودند ف به تهران بازگشتند. ودر چه شرایطی بود که حوادث دهه ۶۰ رخ داد.

کشتار بیرحمانه 67 ، بسته شدن فضای فکری ، فرهنگی و سیاسی که تا به امروز هم ادامه دارد ، در چه بستری شکل گرفت. چه شد که « سپاهی » که برای دفاع از ملت به دست امثال همین محسن خان سازگارا ( عضو اسبق نهضت ازادی و نخست وزیر مد نظر امریکایی ها) راه اندازی شده بود ، به یکی از مخوف ترین و معدود ارتش های سیاسی حال حاضر جهان تبدیل گشت.

قصد واکاوی جامعه شناسانه تاریخ معاصرمان را ندارم ، فقط میخواهم یکی از مهمترین دلایل بوجود آمدن آن شرایط را یاد آوری کنم . و بدون شک آن واقعه شوم  «جنگ ۸ ساله با عراق» است ، که شاید مهمترین عاملی که شرایط را به گونه ای برای این اعمال مساعد کرده بود. امروز هم حاکمیت جمهوری اسلامی در حماقتی دیگر سوار بر قطار بی ترمزی شده است که به غیر از نابودی همه جانبه ملک و مملکت و همچنین تلفات فراوان انسانی ، بشارت دهنده ایجاد فضای سیاسی بسته نزدیک به دهه ۶۰ میباشد.

هرچند که امروز هم فشای سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی کشور شمیم آزادی را حس نمی کند . اما به واقع شرایط خاکستر است. البته تضمینی نیست که شرایط همیشه خاکستری بماند ( اشاره به سرمقاله «وضعیت خاکستری مثل همیشه» اریبهشت ماه 84 نشریه نامه به قلم مجید تولایی) و عقیده من پیشبینی وضعیت به شدت سیاه اصلن کار سختی نیست.

متاسفانه فعالین سیاسی و دانشجویی کشور در این شرایط کشور  با توجه به خطرناک بودن قضیه خصوصن تهدید اخیر وزیر اطلاعات  سیاست سکوت را پیشه گرفته اند واز این هراس دارند که هرگونه حرکت ضدجنگ آنها به خود کشی سیاسی بیانجامد.جدا از این نکته که جان ومال ملت ایران ارزش هرگونه هزینه را دارد، با توجه به تجربه فضای جنگی دهه ۶۰باید متذکر شوم که به نوعی عدم فعالیت گروه ها و نهاد های سیاسی و دانشجویی منتقد سیاست های جنگ طلبانه حزب سپاه (والبته امریکایی ها) خودکشی سیاسی قلمداد می گردد.

و اساسن یکی از دلایلی که حزب سپاه با سرعت تمام به سمت وقوع جنگ می تازد ، در کنار به حاشیه راندن مسئله حققوق بشر ، تسویه حساب های درست وحسابی پرداخت نشده دهه اخیر با فعالان مدنی جامعه است.

پس بر ما واجب است با تمام توان در مقابل این سیاست های جنگ طلبانه باستیم. تا قطار دموکراسی و حقوق بشر همچنان به راه خود با سرعت بیشتر ادامه دهد.

چندخبر و مطلب خوندنی:

۱.پست جدید من در پستو

۲.در اقدامی دیگر توسط نیروهای امنیتی چهار تن از فعالان جنبش زنان بازداشت شدند

۳.رویدادهای جدید و الگوی جنگ یا صلح

۴.فهرست موسسات و مقامات ايراني مشمول تحريم

۵. نقض دیگر حقوق بشر: اعدام به خاطر فساد مالی

۶.اطلاعات جاسوسی روسیه: آمریکا مرحله آماده سازی جنگ با ایران را به پایان می رساند
۷.حمله گروه فشاری ها به رفسنجانی به خاطر اتخاذ مواضع ضد جنگ علیه دولت

۸.سهراب و صلح و سلطنت

۹.به خدا پناه مي بريم

۱۰.آخرين نتايج ريزه‌خواري يك طلبه سابق از دربار ملكه انگليس

سال نو، پندار نو، گفتار نو، کردار نو

            فکر و اندیشه نو گامی دگر سوی جلو

                       عشقو بکاریم تو دلامون روز و شو

دست به دست هم بدیم

             دیوها رو هل عقب بدیم

نو تر از نو باشید . سال نو ، سال کورروش  کبیر رو به همه ایرانی ها تبریک میگم.

یه سال دیگه هم تموم شد ولی ما هنوز سر پیچ اولیم.

وبلاگ جدیدم رو تو اولین روز سال نو رسمن افتتاح می کنم ایشالا که خیر باشه! سالی که گذشت (سال85 ) برای من یه سال سخت، پر کار و البته خوب بود. مهمتر از همه باز پسگیری انجمنمون بعد از حدود 6 سال از طیف شیرلزیها ، طی دو مرحله انتخابات بود. شیرینی خاص دیگه پارسال دایی شدنم برای 2بار طی 4 ماه بود. آرشام و مهرآئین.

سختی های پارسال هم در گیریهام با دانشگاه که البته خیلی هم شیرین بود. و تجربه اول بار دادگاه و چندمین بار کمیته های  ناظر و انظباطی جذابیت خاص خودش رو داشت.

بهترین اتفاق پارسالم تولد آرشام و مهرآئین  ، بدترین اتفاق، توقیف دائم نشریه ام « فرهنگ مبارزه» ، بیشترین نگرانیم دغدغه خطر جنگ که هر روز هم بیشتر میشه و متاثر کننده ترین واقعه هم دستگیری های گسترده آخر سال رژیم بود. این دو روز آخر سال هم بزرگترین ضدحال بازخوانی قسمتی از کتاب « شب بخیر رفیق » احمد موسوی بود که این قدر روم تاثیر گذاشته بود که تا چند روز فقط فحش می دادم.

برای سال جدید پروژه اصلیم  « مبارزه برای صلح » و جلوگیری از جنگیه که احتمالش هر روز بیشتر میشه. هممون باید برای دفع خطر احتمالی تمام تلاشمون رو بکنیم و از این بی عملی  که گریبانگیر هممون شده خودمون رو خلاص کنیم. به خدا خون دیگه بسه.

پ.ن:

۱.تغییر برای برابری.

۲.براي آزادي معلمان بازداشت شده التماس نمي‌‏كنيم . وآخرین اخبار از معلمان در بندمان.

۳.سنگسار زنان د ایران

۴.پرسش و پاسخ خواندنی.                                    

  همین الان خبر دار شدم  که قطع نامه سوم شورای امنیت علیه ایران تصویب شد.برای اطلاع دقیق تر به اینجا وابن ولیستت کامل تحریمها  سر بزنین.

 خیلی جالبه که تو این شرایط حساس که هر لحظه خطر شعله ور شدن جنگ بیشتر میشه، هممون ساکت نشستیم و هیچ حرکتی نمی کنیم.نه از احزاب به اصطلاح اصلاح طلب خبری هست ، نه از چپ های ضد آمریکایی با اونهمه سرو صدا. نه از حقوق بشری ها صدایی علیه جنگ شنیده میشه و نه نهاد های مدنی کاری میکنن. نه به اصطلاح جنبش دانشجویی حرکتی می کنه و نه هیچ جنبش دیگه ای.

هممون به ... گشادی شدید مبتلا شدیم، شاید هم بزدل و ترسو هستیم. شاید هم خیلی هامون از حمله آمریکا ته دلمون راضیم و فقط ادای آدم های ضد جنگ رو در میاریم  .

آقایون و خانوم های فعال سیاسی-دانشجویی به این نکته باید توجه داشته باشیم که نباید اجازه بدیم که انتقاد ها و کینه های ما نسبت به رژیم ،باعث بشن به بی عملی در حساس ترین شرایط  کشور طی دچار بشیم. هممون می گیم که جامعه ایران حافظه تاریخی نداره، اما خود ما مثلن روشنفکرای جامعه  نتیجه خونه نشینی همین چند روز پیش ،28 مرداد 32  رو فراموش کردیم. جالبه بعضی از رفقا به این قضیه که میرسن می گن کار از دست ما خارجه و ما توان تاثیر گذاری در اتفاقات جامعه رو نداریم. نه انگار که همیشه از نقش مهم افکار عمومی و جامعه مدنی دم میزنن.

این نکته رو هم مطمئن باشید که تو سناریو هایی که  نئو کان ها از اون طرف و حزب سپاه از این طرف برای خودشون آماده کردن تنها مولفه ای که اهمیت نداره ،منافع ایرانه. و تنها بازنده این بازی شوم مردم ایران و دموکراسی در حال رشد ایرانه. باید برای خراب کردن این این بازی شوم به نفع مردم ایران هر طور که می تونیم وارد عمل بشیم و از هزینه دادن هم هیچ ابایی نداشته باشیم.

بی پرده بگم بی عملی و سلب مسئولیت کردن از خودمون در این شرایط اوج حماقت ما و نشانه خیانت ما به وطنه.

پ.ن.

بسمه تعالی

«وعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرَّقوا»

1ـ چندی است که مجموعه ی دفتر تحکیم دچار آفت تفرقه شده و اختلافات میان دانشجویان عضو این جریان خنده بر لبان مخالفان و دشمنان سوگند خورده ی تحکیم نشانده است. یقینا نقش دست های پیدا و پنهان مخالفان جنبش دانشجویی در ایجاد این تفرقه میان اعضای خانواده ی تحکیم انکارناپذیر است ولی متاسفانه باید اذعان نمود که دلیل اصلی این جدایی افراط و تفریط برخی از گروه ها می باشد. کمبود درایت سیاسی و سهم خواهی بعضی از دوستان دانشجو کار را به جایی رسانده که هم اکنون چند علم با نام تحکیم وحدت برافراشته شده است. مسلما طیف بندی در تحکیم وحدت که سنگ بنای آن اتحاد و همدلی میان فعالان سیاسی دانشگاه هاست ، شایسته ی این جریان نبوده و قربانی نهایی این رویارویی فقط و فقط جنبش دانشجویی است. بدون شک جدایی و دوری قلوب دانشجویان از یکدیگر این جسارت را به کینه توزان ارزانی می بخشد تا هر لحظه بر شدت دشمنی هایشان بیافزایند.

2ـ در این برهه ی حساس زمانی که موج هجمه ها و حمله های ناجوانمردانه بر پیکره ی جنبش دانشجویی رو به فزونی نهاده ، ضرورت وحدت و تفرقه زدایی در میان دانشجویان بیش از پیش نمایان می گردد. هم اکنون گروهی از فرصت طلبان با جعل عنوان جنبش دانشجویی ، با سوء استفاده از اختلافات میان دانشجویان به دنبال منافع خویش و کمک به معاندان دانشجویان هستند. رخنه ی این وابستگان به قدرت در جنبش دانشجویی ، ضرورت اتخاد و همدلی در دفتر تحکیم وحدت را بیش از پیش نمایان می سازد.

3ـ در پایان امضاکنندگان این بیانیه با دعوت گروه ها و فراکسیون های مختلف به خویشتن داری و درک شرایط حساس حاکم بر جنبش دانشجویی ، تمامی انجمن های اسلامی دانشجویان در سراسر کشور را به چنگ انداختن در ریسمان الهی وحدت دعوت می نمایند و همزمان اهداف زیر را دنبال خواهند نمود :

یکم: برگزاری چند جلسه مقدماتی جهت رسیدن به حداکثر نقاط اشتراک بین گروه های مختلف حاضر در دفتر تحیکم حول منشور اسلام ، ایران و دموکراسی.

دوم: رایزنی با انجمن ها ، دانشگاه ها و نهادهای مربوطه جهت تسهیل مقدمات برگزاری نشست عمومی با حضور تمامی انجمن های اسلامی سراسر کشور.

سوم: برگزاری نشست سراسری با حضور تمامی انجمن های سراسر کشور و برگزاری انتخابات شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت.

چهارم: حمایت از تشکیل و ادامه به کار شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بدون هرگونه پسوند یا پیشوند ، به عنوان تنها مدعی و نماینده جنبش دانشجویی ایران.